Muzyka rozrywkowa

Muzyka rozrywkowa była przez wiele lat w PRL-u „owocem zakazanym 

Około roku 1963 pewien uczeń, znany później gitarzysta lęborski, usłyszał z oryginalnej płyty (oczywiście winylowej) nagrania Cliffa Richarda i grupy The Shadows. Płytę, w prezencie  od znajomej z Francji otrzymał jego gdyński wychowawca internacki. W latach 60-tych w naszym kraju taki longplay był rarytasem. Słuchało się go nawet w kilkunastoosobowych grupach.

Cliff Richard i The Shadows, ich gitary i muzyka, przyprawiały o „zawrót głowy” i burzyły krew w żyłach. Chłopcy zaczęli się uczyć gry na gitarach i zakładali  gitarowe zespoły (wcześniej zespoły grały z jedną gitarą, teraz w składzie były trzy). Zaczęło się „uelektrycznianie  gitar”, tzn. własnoręczne wyposażanie zwykłych pudeł gitarowych w przetworniki magneto - elektryczne, zwane przystawkami elektrycznymi. Kiedyś  przeciętna gitara była warta od 3 do 10 miesięcznych pensji, nikogo nie było na nią stać. Dzisiaj instrumenty mamy na wyciągnięcie ręki.

Tak zaczęła się „historia szalonej przygody z gitarą” Kazimierza Stecia i jego zespołów „Sonety” i  „Tornado”. Ten ostatni działał aż 15 lat (1968-1983), w ciągu których dostarczał „tysiącom tańczących i słuchających, nastrojowo pozytywnych doznań”. Grali na wszelkiego rodzaju imprezach tanecznych, balach maturalnych, studniówkach, dansingach, w klubach, m.in. na tzw. „Non-Stopach”, w klubie „Sosenka”, gdzie weekendowa frekwencja z całego miesiąca wynosiła 1400 osób. Więcej o zespole można przeczytać w publikacji „Tornado 1968-1983. Historia muzycznego hobby” (oprac. Kazimierz Steć),  znajdującej się w naszej bibliotece. Wszystkie informacje pochodzą właśnie z niej.

Pierwszy skład Tornado to: Kazimierz Steć, Zbigniew Łapaj, Wiesław Karpiński, Władysław Cisak i Tadeusz Bukowski. Następnie muzykowali w nim krócej lub dłużej:  Roman Bieszk, Edwin Bieszk, Bernard Sosnowski (były gitarzysta Septym), Janusz Niezbecki, Andrzej Brauer (z  Septym), Wioletta Pilarska i wielu innych.

Ciekawostką jest, że pod koniec lat 70-tych zespół zagrał dla górali w Poroninie i wypadł znakomicie. Licznie przybyła publiczność jednak nie tańczyła, siedziała bez ruchu. Okazało się, że młodzież góralska muzykę do tańca traktuje poważnie, jako występ, a bawi się tylko przy góralskiej kapeli („Lębork na pięciolinii. Kronika muzyczna miasta od 1945 r. ”L. i W. Siedlik).

To oczywiście tylko niewielki wycinek historii lęborskiej muzyki.


Materiały zamieszczone na stronie dostępne na licencji CC BY-NC

#lęborskieczwartki #kultowemiejscaLęborka #kultowyLębork
dodano 11.07.2022 MK

Projekt „Kultowe miejsca Lęborka” dofinansowany ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach programu „Patriotyzm jutra”

Kazimierz Steć z własnoręcznie wykonaną gitarą w 1964 r.  Fot. z „Tornado 1968-1983. Historia muzycznego hobby” (oprac. Kazimierz Steć)
Pierwszy skład Tornado w 1968 na balu maturalnym LPWP: Wiesław Karpiński – bas, Władysław Cisak – perkusja, Zbigniew Łapaj – gitara, Kazimierz Steć – gitara. Fot. z „Tornado 1968-1983. Historia muzycznego hobby” (oprac. Kazimierz Steć)
Bal TRR w Kłaninie: od lewej Janusz Niezbecki, Edwin Bieszk i Kazimierz Steć. Fot. z „Tornado 1968-1983. Historia muzycznego hobby” (oprac. Kazimierz Steć)
Tornado na szkolnym balu w LO 1972, Bernard Sosnowski, Tadeusz Bukowski, Kazimierz Steć, Janusz Niezbecki, Władysław Cisak. Fot. z „Tornado 1968-1983. Historia muzycznego hobby” (oprac. Kazimierz Steć)

Zobacz także:

Muzyka rozrywkowa

Muzyka rozrywkowa

Cliff Richard i Kazimierz Steć
Liceum Pedagogiczne

Liceum Pedagogiczne

Kilka słów o dobrej sławie...
Park Chrobrego

Park Chrobrego

Teren rekreacji
Komitet

Komitet

Siedziba władzy