Powstało jako kościół obronny. Przyjmuje się, że jego budowa zakończyła się na przełomie XIV i XV wieku. Jest to kościół orientowany – prezbiterium z ołtarzem głównym skierowane jest ku wschodowi. Zbudowano go na rzucie prostokąta, w stylu gotyckim z cegły o wątku gotyckim, od strony zachodniej zwieńczony jest wieżą wzniesioną na planie kwadratu. W niej znajduje się główne wejście ozdobione ostrołukowym portalem. Ściany boczne podparte są przyporami. Korpus nawowy świątyni posiada dach dwuspadowy z dachówek karpiówek ułożonych w koronę. Ośmiokątne filary znajdujące się we wnętrzu dzielą je na trzy nawy. Wnętrze nakrywa sklepienie gwiaździste. Do wyposażenia kościoła należą m.in.: barokowy ołtarz, rokokowa ambona oraz tabernakulum wykonane z kości słoniowej. W zakrystii znajduje się oryginalne sklepienie kryształowe. W listopadzie 2018 roku, po 4 latach, ukończono prace konserwatorskie przy organach w Sanktuarium. Organy pochodzą z 1881 roku, a wykonane zostały w pracowni Barnima Grüneberga ze Szczecina.
Od 1945 roku kościół znajduje się pod opieką franciszkanów konwentualnych, którzy od 1973 r. mają tu również swój klasztor. Dekretem biskupa pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi z dnia 25 lipca 2010 roku kościół św. Jakuba został ustanowiony Sanktuarium św. Jakuba Apostoła Starszego. Leży na trasie polskiego odcinka Pomorskiej Drogi św. Jakuba – jednego ze szlaków pielgrzymkowych sieci Camino de Santiago, które prowadzą do katedry w hiszpańskim mieście Santiago de Compostella, gdzie wg tradycji miał być pochowany św. Jakub Apostoł po swojej męczeńskiej śmierci.
W 2015 r. odsłonięto tutaj tablicę upamiętniającą ofiary zbrodni - 10 marca 1945 r. żołnierze Armii Czerwonej, którzy wkroczyli do Lęborka, na plebanii kościoła zamordowali stających w obronie kobiet księży Roberta Königa i Franciszka Szynkowskiego oraz rodzinę drugiego z nich
Źródło, 21.02.2019
Miejsca w pobliżu:
Budynek SP nr 3 i karczma
Plac Pokoju
Muzeum
