Budynek, w którym dziś mieści się Biblioteka Miejska, został zbudowany w roku 1890 przy mieszczącej się obok „Wytwórni spirytusu i likierów” założonej pod szyldem „CASPER Company”, przez właściciela fabryki octu – Wilhelma Caspra. Jako że znalazł się poza murami miejskimi, rozebrano ich część, podobnie jak później pod budowę ratusza. Dom był początkowo mniejszy, jednopiętrowy – po pożarze w 1918r. został zrekonstruowany i powiększony o dodatkowe piętro dla rozrastającej się rodziny Johannesa Caspra, syna Wilhelma. Oprócz domu mieszkalnego, budynek mieścił też bank, jak również pomieszczenia produkcyjne wytwórni spirytusu. Ówcześnie, jako jedyny w mieście, posiadał centralne ogrzewanie – właściciele wykorzystali ogrzaną przy chłodzeniu alkoholu wodę, udostępniając ją także w kotle zbiorczym dla wszystkich mieszkańców miasta. Po wojnie budynek stał nieużytkowany, pełniąc ewentualnie rolę przypadkowego magazynu – aż do roku 1956. Wtedy rozpoznano potencjał willi i zapadła decyzja o utworzeniu w niej siedziby Komitetu Miejskiego PZPR. W 1991 r. gmach przekazano Miejskiej Bibliotece Publicznej.
Budynek ma formę pałacyku z wieżą widokową. W oryginale zachował się obity dębową boazerią hol z kominkiem, klatką schodową i galerią opatrzoną rzeźbionymi inicjałami Johannesa Caspra, a także witraże, w tym jeden ze stylizowanym herbem Lęborka. Na wieży zainstalowany był osobliwy wiatrowskaz – w kształcie samolotu. Chociaż ten okaz nie zachował się do dziś, możemy go dojrzeć na niektórych starych fotografiach.
W bibliotece obejrzeć można ekspozycję starych fotografii przedstawiających zagospodarowanie budynku przez byłych właścicieli.
Miejsca w pobliżu:
Poczta
Ratusz
Dom Technika
