Kościół wybudowany został w latach 1866 – 1870 pod patronatem lęborskiego magistratu. Do 1946 r. był zborem protestanckim pod wezwaniem Salwatora, czyli Zbawiciela. To budowla neogotycka ozdobiona ostrołukowym portalem z medalionem z głową Chrystusa. Wnętrze kościoła jest skromne, typowe dla kościołów ewangelickich. Nad wejściem i po obu stronach głównej nawy znajduje się drewniany chór. Dzięki fundatorom pojawiły się witraże w oknach. Przed kościołem stanął również pomnik Chrystusa Króla, a wokół budynku powstały stacje drogi krzyżowej.
Źródło: „Ziemia lęborska”, W. Budkowski, P. Mikusiński, Lębork 2012.
Miejsca w pobliżu:
Budynek SP nr 3 i karczma
Plac Pokoju
Dom Technika
